WCAG 1.2.2 Napisy rozszerzone (nagranie)

Kryterium sukcesu 1.2.2 zapewnia, że osoby głuche i słabosłyszące mogą śledzić nagrane wideo. Napisy pomagają też każdemu, kto ogląda w hałasie lub z wyłączonym dźwiękiem — a tak wiele osób ogląda filmy produktowe na telefonach. To poziom A i część normy EN 301 549 (punkt 9.1.2.2).

Czego wymaga kryterium

Napisy rozszerzone muszą być zapewnione dla wszystkich nagranych treści dźwiękowych w multimediach zsynchronizowanych — czyli dla każdego nagranego wideo, które ma dźwięk.

Napisy to zsynchronizowany tekst, który oddaje:

• dialogi i narrację;
• kto mówi, gdy nie wynika to jasno z obrazu;
• istotne dźwięki niebędące mową, takie jak śmiech, muzyka niosąca znaczenie lub efekt dźwiękowy, który widz musi zrozumieć.

Wyjątek: wideo jest alternatywą medialną dla tekstu — nie przekazuje więcej informacji niż tekst już obecny na stronie — i jest jako takie wyraźnie oznaczone.

Wideo na żywo obejmuje osobno kryterium 1.2.4.

Typowe błędy w sklepie internetowym

• prezentacje produktów, filmy z rozpakowywania i poradniki osadzone z YouTube lub Vimeo bez napisów;
• niepoprawione napisy automatyczne z błędami w nazwie marki, numerach modeli lub cenach;
• napisy, które pomijają zmianę mówiącego lub ważny dźwięk („pik — urządzenie jest naładowane”);
• wideo w tle z narracją, do którego nie da się dodać napisów, bo w ogóle nie ma odtwarzacza;
• napisy dostępne na YouTube, ale osadzony w sklepie odtwarzacz ukrywa przycisk napisów.

Jak to sprawdzić

Automatycznie: nasz skaner oznacza elementy <video>, które nie mają ścieżki napisów (reguła video caption). Nie widzi napisów wewnątrz odtwarzaczy zewnętrznych, takich jak ramki iframe YouTube, i nie oceni, czy napisy są dokładne, więc zawsze potrzebna jest także kontrola ręczna.

Ręcznie: należy odtworzyć każde wideo z wyłączonym dźwiękiem i włączonymi napisami. Sprawdzić, czy jest każde wypowiedziane zdanie, w synchronizacji, z imionami mówiących tam, gdzie trzeba, i z opisem ważnych dźwięków. Kilka minut warto porównać z dźwiękiem słowo po słowie.

Jak to naprawić

• Przesłać plik napisów (WebVTT lub SRT) do serwisu wideo albo dodać <track kind="captions"> do wideo hostowanego samodzielnie.
• Można zacząć od napisów automatycznych, ale potem trzeba je ręcznie poprawić.
• Oznaczać mówiących („[Anna]:”) i dźwięki („[energiczna muzyka]”) w nawiasach.
• Upewnić się, że osadzony odtwarzacz pokazuje przycisk napisów i go nie wyłącza.

Powiązane kryteria

• 1.2.4 Napisy rozszerzone (na żywo) — to samo dla transmisji na żywo (AA).
• 1.2.3 Audiodeskrypcja lub alternatywa tekstowa dla mediów (nagranie) — warstwa wizualna dla osób niewidomych.
• 1.2.1 Tylko audio lub tylko wideo (nagranie) — transkrypcje treści wyłącznie dźwiękowych.

Najczęstsze pytania

Czy automatyczne napisy YouTube wystarczą do WCAG?

Tylko wtedy, gdy są dokładne. Napisy muszą oddawać dialogi, informację o tym, kto mówi, oraz istotne dźwięki. Niepoprawione napisy automatyczne często przekręcają nazwy, ceny i terminy produktowe, dlatego trzeba je przejrzeć i poprawić.

Czym różnią się napisy rozszerzone od zwykłych napisów?

Zwykłe napisy (tłumaczenie) zazwyczaj oddają tylko mowę. Napisy w rozumieniu WCAG są dla osób, które nie słyszą dźwięku, więc wskazują też mówiących i opisują ważne dźwięki, takie jak muzyka czy alarm.

Czy filmy bez mowy potrzebują napisów?

Jeśli ścieżka dźwiękowa niesie informacje — muzyka nadająca znaczenie, dźwięk, który coś sygnalizuje — napisy powinny ją opisać. Wideo zupełnie bez dźwięku podlega natomiast kryterium 1.2.1.

Czy napisy otwarte (wtopione w obraz) się liczą?

Tak, napisy mogą być otwarte (zawsze widoczne) lub zamknięte (można je włączać i wyłączać). Napisy zamknięte są zwykle wygodniejsze dla użytkowników.