Przejdź do treści
Pandus

Europejski akt o dostępności (EAA): przewodnik dla sklepów internetowych

Zaktualizowano 12 października 2026 · 5 min czytania

Europejski akt o dostępności (EAA, dyrektywa (UE) 2019/882) to unijne przepisy, które od 28 czerwca 2025 r. wymagają, aby wybrane produkty i usługi dla konsumentów – w tym sklepy internetowe – były dostępne dla osób z niepełnosprawnościami. Nie dotyczą mikroprzedsiębiorstw świadczących usługi. W Polsce EAA wdraża ustawa z 26 kwietnia 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 731).

Ten przewodnik wyjaśnia najważniejsze punkty. Nie stanowi porady prawnej – w konkretnych sprawach warto skonsultować się z prawnikiem.

Czym jest Europejski akt o dostępności

EAA to dyrektywa, czyli akt, który każde państwo członkowskie przenosi do własnego prawa. Dlatego w praktyce przedsiębiorca stosuje ustawę krajową: w Polsce ustawę o dostępności produktów i usług, w Niemczech BFSG, w Czechach zákon 424/2023 Sb., w Rumunii Legea 232/2022. Ogólne zasady są wspólne, różnią się organy nadzoru i wysokość kar.

Najważniejsze daty

Data Co się dzieje
28 czerwca 2025 r. Wymagania stosuje się do usług i produktów objętych dyrektywą
do 28 czerwca 2030 r. Okres przejściowy dla umów o świadczenie usług zawartych przed 28 czerwca 2025 r. (do ich wygaśnięcia, najdłużej do tej daty) oraz dla produktów używanych do świadczenia usług przed tą datą

Okres przejściowy nie oznacza, że nowy sklep internetowy może poczekać do 2030 r. Dotyczy wybranych sytuacji opisanych w art. 32 dyrektywy.

Jakie usługi obejmuje EAA

Dyrektywa wymienia m.in. następujące usługi dla konsumentów:

  • handel elektroniczny – usługi zawierania umów konsumenckich na odległość przez stronę lub aplikację, czyli typowy sklep internetowy, także sprzedaż usług online;
  • usługi bankowe dla konsumentów;
  • książki elektroniczne i oprogramowanie do nich;
  • elementy usług transportu pasażerskiego (np. strony, aplikacje, bilety elektroniczne, informacje o podróży);
  • usługi łączności elektronicznej;
  • usługi dające dostęp do audiowizualnych usług medialnych.

Strona-wizytówka firmy produkcyjnej, która sprzedaje wyłącznie innym firmom, zwykle nie jest objęta przepisami.

Kto jest zwolniony

Wymagań dotyczących usług nie stosuje się do mikroprzedsiębiorstw. Według art. 3 pkt 23 dyrektywy jest to firma, która zatrudnia mniej niż 10 osób i której roczny obrót nie przekracza 2 mln euro lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro.

W praktyce: firma nie jest mikroprzedsiębiorstwem, jeśli zatrudnia 10 lub więcej osób albo jednocześnie ma obrót powyżej 2 mln euro i sumę bilansową powyżej 2 mln euro. Sam wysoki obrót nie wystarcza. Przykłady i prosty test w trzech pytaniach: kogo dotyczy EAA.

Przepisy przewidują też wyjątki, gdy spełnienie wymagań oznaczałoby zasadniczą zmianę usługi albo nieproporcjonalne obciążenie. Taką ocenę trzeba udokumentować – to temat dla prawnika.

Jakie wymagania trzeba spełnić

Dyrektywa opisuje wymagania funkcjonalne: treść ma być postrzegalna, funkcjonalna, zrozumiała i solidna, a usługa ma działać także z technologiami wspomagającymi, np. czytnikami ekranu. Dla stron i aplikacji punktem odniesienia jest norma EN 301 549, która dla treści internetowych odsyła do WCAG:

  • EN 301 549 V3.2.1 (oparta na WCAG 2.1) – wersja zharmonizowana obecnie;
  • EN 301 549 V4.1.1 (oparta na WCAG 2.2) – opublikowana we wrześniu 2026 r., jej publikacja w Dzienniku Urzędowym UE spodziewana jest pod koniec 2026 r.

Sprawdzanie według WCAG 2.2 AA obejmuje wymagania WCAG 2.1 AA i dodaje kilka nowych, np. minimalny rozmiar celu dotyku. Praktyczna lista: WCAG 2.2 dla sklepów.

Informacja o dostępności usługi

Art. 13 i załącznik V dyrektywy wymagają, aby usługodawca opublikował informacje o tym, jak usługa spełnia wymagania dostępności – w ogólnych warunkach (regulaminie) lub w równoważnym dokumencie, w dostępnej formie. Informacja powinna zawierać m.in. ogólny opis usługi, wyjaśnienia potrzebne do zrozumienia, jak działa, oraz opis, w jaki sposób spełnia wymagania. Szczegóły i typowe błędy: informacja o dostępności usługi.

Nadzór i egzekwowanie

Każde państwo wyznacza własne organy nadzoru. W Polsce dla handlu elektronicznego jest to minister właściwy do spraw informatyzacji, a PFRON koordynuje działania i przyjmuje skargi. Ustawy krajowe przewidują kary pieniężne.

Jak to wygląda w praktyce? Według dostępnych informacji (stan na październik 2026 r.) dominują kontrole, skargi i sprawy sądowe. Przykładowo czeska inspekcja handlowa ČOI w II kwartale 2026 r. skontrolowała 47 sklepów internetowych i stwierdziła nieprawidłowości w 10 z nich. Nie znamy potwierdzonych przypadków kar nałożonych na sklepy internetowe na podstawie EAA – co nie oznacza, że ich nie będzie.

Od czego zacząć – 5 kroków

  1. Sprawdzić, czy przepisy dotyczą firmy – trzy pytania: konsumenci, sektor, wielkość firmy.
  2. Sprawdzić stronę – automatyczna kontrola pokaże część problemów i ich priorytety. Na początek: bezpłatna kontrola jednej strony.
  3. Poprawić najważniejsze błędy – zwykle w koszyku, formularzach i nawigacji.
  4. Sprawdzić ręcznie kluczowe ścieżki – zakup klawiaturą, z powiększeniem, z czytnikiem ekranu.
  5. Opublikować informację o dostępności i monitorować stronę po każdej zmianie.

Nasz serwis pomaga w krokach 1, 2, 3 i 5. To automatyczna kontrola, a nie pełny audyt, i nie stanowi porady prawnej. Opis metody: jak to działa.

Najczęstsze pytania

Od kiedy obowiązuje Europejski akt o dostępności?

Wymagania dyrektywy (UE) 2019/882 stosuje się do usług od 28 czerwca 2025 r. W Polsce wdraża je ustawa z 26 kwietnia 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 731).

Czy EAA dotyczy mikroprzedsiębiorstw?

Nie w zakresie usług. Mikroprzedsiębiorstwo to firma zatrudniająca mniej niż 10 osób, której obrót roczny nie przekracza 2 mln euro lub suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro.

Jaki standard techniczny stosuje się w praktyce?

Normę EN 301 549. Zharmonizowana jest obecnie wersja V3.2.1 oparta na WCAG 2.1; wersja V4.1.1 oparta na WCAG 2.2 została opublikowana we wrześniu 2026 r. i ma trafić do Dziennika Urzędowego UE pod koniec 2026 r.

Czy za brak dostępności grożą kary?

Tak, przepisy krajowe przewidują kary, np. w Polsce do dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, maksymalnie 10% obrotu. Na razie w praktyce dominują kontrole, skargi i sprawy sądowe.

Źródła