WCAG 1.2.5 Audiodeskrypcja (nagranie)

Kryterium sukcesu 1.2.5 zapewnia, że osoby niewidome i słabowidzące mogą śledzić nagrane filmy z dźwiękiem, słysząc, co jest pokazywane. To poziom AA, więc należy do wymagań, na których opierają się norma EN 301 549 i Europejski akt o dostępności (punkt 9.1.2.5).

Czego wymaga kryterium

Audiodeskrypcja musi być zapewniona dla wszystkich nagranych treści wideo w multimediach zsynchronizowanych.

Audiodeskrypcja to narracja opisująca ważne szczegóły wizualne, których nie przekazuje ścieżka dźwiękowa — działania, osoby, zmiany scen, tekst na ekranie. W standardowej audiodeskrypcji jest ona wpasowana w istniejące przerwy w dialogu.

Nie jest wymagana:

• gdy wszystkie ważne informacje ze ścieżki wideo są już przekazane w ścieżce dźwiękowej;
• dla wideo na żywo (dla multimediów na żywo nie ma wymogu audiodeskrypcji na poziomie AA).

W porównaniu z 1.2.3 na poziomie AA sama alternatywa tekstowa nie jest już wystarczającą opcją. Rozszerzona audiodeskrypcja, która wstrzymuje wideo, aby zrobić miejsce na opis, należy do poziomu AAA (1.2.7).

Typowe błędy w sklepie internetowym

• filmy instruktażowe, w których kroki są pokazywane bez słów lub tylko z muzyką;
• filmy produktowe z napisami na ekranie, np. „Wodoodporny do 10 m”, których lektor nigdy nie wypowiada;
• filmy porównawcze, w których prezenter wskazuje („ten kontra ten”), nie nazywając produktów;
• oferowana jest transkrypcja opisowa, ale brak wersji z audiodeskrypcją.

Jak to sprawdzić

Automatycznie: żadna automatyczna reguła naszego skanera nie odpowiada temu kryterium. Tylko człowiek może ocenić, czy dźwięk przekazuje wszystkie informacje wizualne. Potrzebna jest kontrola ręczna.

Ręcznie: należy odsłuchać każde wideo z wyłączonym ekranem i zanotować każde miejsce, w którym ginie informacja. Jeśli takich miejsc nie ma, wideo nie potrzebuje opisu. Jeśli są, sprawdzić, czy istnieje wersja z audiodeskrypcją (druga ścieżka dźwiękowa, osobne wideo lub opcja w odtwarzaczu) i czy obejmuje te miejsca.

Jak to naprawić

• Najtańsze rozwiązanie leży w scenariuszu: narrator opisuje ważne działania i odczytuje tekst z ekranu.
• Do istniejących filmów dodać ścieżkę z opisem lub opublikować obok oryginału wersję z audiodeskrypcją.
• Opis powinien być krótki i rzeczowy, umieszczony w naturalnych przerwach.
• Wybrać odtwarzacz, który pozwala przełączać ścieżki dźwiękowe, albo wyraźnie linkować do wersji z opisem.

Powiązane kryteria

• 1.2.3 Audiodeskrypcja lub alternatywa tekstowa dla mediów (nagranie) — wersja na poziomie A.
• 1.2.2 Napisy rozszerzone (nagranie) — napisy do tych samych filmów.
• Lista kontrolna WCAG 2.2 — wszystkie kryteria A i AA.

Najczęstsze pytania

Czym różni się 1.2.3 od 1.2.5?

Kryterium 1.2.3 (poziom A) dopuszcza audiodeskrypcję albo opisową alternatywę tekstową. Kryterium 1.2.5 (poziom AA) wymaga audiodeskrypcji, więc na poziomie AA sama alternatywa tekstowa nie wystarcza.

Czy każde wideo potrzebuje audiodeskrypcji?

Nie. Jeśli wszystkie ważne informacje wizualne są już przekazane w ścieżce dźwiękowej, dodatkowa audiodeskrypcja nie jest potrzebna. Wiele nagrań „gadającej głowy” i filmów z narracją spełnia to z założenia.

Czym jest rozszerzona audiodeskrypcja?

Opisem dodawanym przez wstrzymanie wideo, gdy naturalne przerwy są za krótkie. To wymaganie poziomu AAA (1.2.7); kryterium 1.2.5 go nie wymaga.